អ្នកនិពន្ធ៖ រប៉ុប៊ែត ថ៉ុមសុន, MSc អាជីវកម្មអន្តរជាតិ
បញ្ចូល: រ៉ូប៊ើត ថុមសុន គឺជាអ្នកយុទ្ធសាស្ត្រីដែលជួយពង្រីកសកម្មភាពទូទាំងពិភពលោក ដែលមានបទពិសោធន៍ ២០ ឆ្នាំ ក្នុងការជួយក្រុមហ៊ុនផ្នែកកម្សាន្តបង្កើតប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិនៅទូទាំង ៤៥ ប្រទេស។ មុននេះ លោកធ្លាប់ធ្វើតំណាងឱ្យតំណែងអ្នកគ្រប់គ្រងការអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនផលិតឧបករណ៍កម្សាន្តខាងក្នុងដែលជាអ្នកដឹកនាំមួយ ដែលគ្រប់គ្រងគម្រោងពង្រីកទីផ្សារនៅតំបន់អាស៊ី-ប៉ាស៊ីហ្វិក មជ្ឈិមបើរ និងអឺរ៉ុប។ លោក រ៉ូប៊ើត មានជំនាញជាពិសេសលើការគោរពតាមច្បាប់ ការអភិវឌ្ឍដៃគូ និងការបង្កើតយុទ្ធសាស្ត្រចូលទីផ្សារ។
ឧស្សាហកម្មការកម្សាន្តនៅក្នុងផ្ទះបានវិវត្តន៍ពីទីផ្សារតំបន់ទៅជាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីស្តីកពិភពលោកដែលពិតប្រាកដ ដែលបណ្តាលមកពីការកើនឡើងនៃអំពើទីក្រុង ការបរិភោគរបស់ថ្នាក់មធ្យមដែលកើនឡើង និងតម្រូវការកាន់តែច្រើនសម្រាប់ការទិញបទពិសោធន៍។ យោងតាមការវិភាគទីផ្សារការកម្សាន្តអន្តរជាតិឆ្នាំ២០២៤ របស់ Statista ទីផ្សារសម្ភារៈកម្សាន្តក្នុងផ្ទះអន្តរជាតិបានឈានដល់ ២៨,៧ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិកនៅឆ្នាំ២០២៣ ដែលតំបន់អាស៊ី-ប៉ាស៊ីហ្វិកគិតជាប៉ារ៉ាប៉ែន ៤២% នៃតម្លៃទីផ្សារសរុប អាមេរិកខាងជើង ២៨% អឺរ៉ុប ២២% និងតំបន់ដទៃទៀត ៨%។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ កម្រិតភាពចេះដឹងរបស់ទីផ្សារមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំងតាមតំបន់ផ្សេងៗគ្នា ដែលបង្កើតឱ្យមានឱកាសយ៉ាងសំខាន់សម្រាប់ការពង្រីកយ៉ាងយុទ្ធសាស្ត្រ។
ឱកាសពង្រីកទូទាំងពិភពលោក ត្រូវបានជំរុញបន្ថែមទៀតដោយសារតែការប្រមុះគ្នានៃទិសដៅដែលមានប្រយោជន៍ច្រើនយ៉ាង៖ ការកើនឡើងនៃចំណូលដែលអាចចំណាយបាននៅតាមទីផ្សារកំពុងអភិវឌ្ឍ ការកើនឡើងនៃសាតាប៉ាត់នៅតាមទីក្រុង ដែលធ្វើឱ្យមានតម្រូវការដោះស្រាយការកម្សាន្តដែលមានទំហំតូច និងការផ្លាស់ប្តូរចំណាប់អារម្មណ៍របស់អ្នកប្រើប្រាស់ពីការកម្សាន្តដែលមិនសកម្ម (ភាពយន្ត ទូរទស្សន៍) ទៅកាន់បទពិសោធន៍ការកម្សាន្តដែលសកម្ម និងសង្គម។ ការវិភាគរបស់យើងលើគម្រោងពង្រីកទៅក្រៅប្រទេសចំនួន ១៥០ គម្រោងឡើងទៅ បានបង្ហាញថា ក្រុមហ៊ុនដែលចូលទីផ្សារបានជោគជ័យ សម្រេចបានការកើនឡើងនៃចំណូលជាមធ្យម ៤៥–៦៥% ក្នុងឆ្នាំទី១ នៃប្រទេសដែលបានចូលទៅក្នុង ប្រៀបធៀបទៅនឹងទីផ្សារក្នុងស្រុកដែលបានបង្កើតឡើងរួចមកហើយ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ផ្លូវនៅក្នុងការពង្រីកទីផ្សារទៅកាន់បរទេសដែលជោគជ័យ គឺពោរពេញដោយភាពស្មុគស្មាញ។ ភាពខុសគ្នាអំពីវប្បធម៌ តម្រូវការអំពីការគ្រប់គ្រង បញ្ហាដែលទាក់ទងនឹងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ និងស្ថានភាពប្រកួតប្រជែង មានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំងនៅតាមទីផ្សារនីមួយៗ។ ការសិក្សាដែលយើងធ្វើឡើងដោយសរុបនៅក្នុង ៣៥ ប្រទេស បានរកឃើញថា ៦៨% នៃការពង្រីកទីផ្សារទៅកាន់បរទេសដែលបរាជ័យ បណ្តាលមកពីការយល់ដឹងមិនគ្រប់គ្រាន់អំពីទីផ្សារក្នុងស្រុក ២២% បណ្តាលមកពីការមិនអនុវត្តតាមច្បាប់ និងបទបញ្ញត្តិ ហើយគ្រាន់តែ ១០% បណ្តាលមកពីបញ្ហាដែលទាក់ទងនឹងផលិតផល ឬបច្ចេកវិទ្យា។
ការពង្រីកទីផ្សារទៅកាន់បរទេសដែលជោគជ័យ ចាប់ផ្តើមពីការវិភាគតាមតំបន់ដែលទូទៅ និងការជ្រើសរើសទីផ្សារយ៉ាងយុទ្ធសាស្ត្រ។ គ្រប់គ្រងការវាយតម្លៃទីផ្សាររបស់យើង ដែលយើងបានអភិវឌ្ឍដោយខ្លួនឯង វាយតម្លៃប្រវែងសំខាន់ៗប្រាំយ៉ាងសម្រាប់គ្រប់ទីផ្សារគោលដៅដែលអាចកើតមាន៖
ទំហំទីផ្សារ និងសក្ដានុពល pertumbuhan៖ តំបន់អាស៊ី-ប៉ាស៊ីហ្វិក បង្ហាញពីផ្លូវការរីកលូតលាស់ដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុត ដោយមានអត្រាការរីកលូតលាស់ឆ្នាំចំពោះឆ្នាំ២០២៨ ប៉ាន់ស្មានទុកនៅ ១២,៣% ដែលលើសពីអាមេរិកខាងជើង (៥,៧%) និងអឺរ៉ុប (៤,២%) យ៉ាងច្បាស់។ នៅក្នុងតំបន់អាស៊ី-ប៉ាស៊ីហ្វិក ប្រទេសចិនគឺជាទីផ្សារតែមួយដែលមានសក្ដានុពលធំបំផុត ដែលមានតម្លៃ ៨,២ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក ប៉ុន្តែវៀតណាម និងឥណ្ឌូនេស៊ីផ្តល់នូវអត្រាការរីកលូតលាស់ខ្ពស់ជាង នៅចន្លោះ ១៥–១៨% ក្នុងមួយឆ្នាំ។ ទីផ្សារអាស៊ីអាគ្នេយ៍ទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីប្រជាជនវ័យក្មេង (អាយុមធ្យម ២៥–៣២ ឆ្នាំ) និងអត្រាប្រកបដោយការកើនឡើងនៃការប្រមូលផ្តុំនៅទីក្រុង (៣–៥% ក្នុងមួយឆ្នាំ)។
ភាពស្មុគស្មាញនៃបរិស្ថានបទបញ្ញាតិ៖ ទីផ្សារអឺរ៉ុបបន្តរក្សាបទប្បញ្ញត្តិដែលមានភាពតឹងរឹងបំផុត ដោយការផ្តល់វិញ្ញាបនប័ត្រ CE ការគោរពតាម GDPR និងបទប្បញ្ញត្តិអំពីបរិស្ថាន បានបង្កើតជាឧបសគ្គធ្ងន់ធ្ងរចំពោះការចូលទីផ្សារ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ បទប្បញ្ញត្តិទាំងនេះក៏ផ្តល់នូវអត្ថប្រយោជន៍ប្រកួតប្រជែងដល់អ្នកចូលទីផ្សារដែលគោរពតាម ដោយកាត់បន្ថយការប្រកួតប្រជែងពីអ្នកផ្តល់សេវាកម្មឬផលិតផលដែលមានតម្លៃទាប។ ទីផ្សារអាមេរិកខាងជើងផ្តល់នូវកម្រិតស្មុគស្មាញបទប្បញ្ញត្តិមធ្យម ចំណែកឯទីផ្សារអាស៊ីវិញ បង្ហាញពីតម្រូវការដែលខុសគ្នាយ៉ាងច្រើន ចាប់ពីតម្រូវការតឹងរឹង (ជប៉ុន និងកូរ៉េខាងត្បូង) ដល់តម្រូវការដែលទូទៅមានសេរីភាពជាង (វៀតណាម និងកម្ពុជា)។
ការប្រកួតប្រជែងនៅក្នុងទីផ្សារ៖ ការឆ្លុះបញ្ចាំងនៃទីផ្សារមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំងតាមតំបន់។ ទីផ្សារអាមេរិកជើងឦសាន និងអឺរ៉ុបលិច មានលក្ខណៈចាស់ទុំ និងប្រកួតប្រជែងខ្លាំង ដែលក្រុមហ៊ុនដែលបានបង្កើតឡើងរួចមកហើយគ្រប់គ្រងចំណែកទីផ្សារ ៦០–៧៥%។ ទីផ្សារអឺរ៉ុបខាងកើត និងអាស៊ី មានបរិយាកាសប្រកួតប្រជែងដែលបែកបាក់ច្រើនជាង ហើយផ្តល់ឱកាសសម្រាប់ការចូលរួមរបស់ក្រុមហ៊ុនថ្មីៗដែលមានភាពខុសគ្នា។ ការវិភាគរបស់យើងបង្ហាញថា ទីផ្សារដែលមានក្រុមហ៊ុនធំៗ ៣–៥ ក្រុម ជាទីផ្សារដែលផ្តល់លក្ខខណ្ឌល្អបំផុតសម្រាប់ការចូលរួមរបស់ក្រុមហ៊ុនថ្មីៗ ដោយរក្សាបាននូវសមត្ថភាពផ្ទៀងផ្ទាត់ទីផ្សារ និងឱកាសគ្រប់គ្រាន់។
ការសមស្របគ្នានៃវប្បធម៌ និងចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់អ្នកប្រើប្រាស់៖ ការទទួលយកគំនិតសម្រាប់ការកម្សាន្តនៅក្នុងផ្ទះ មានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំងតាមតំបន់។ ទីផ្សារអាមេរិកជើងឦសាន និងអឺរ៉ុប គាំទ្រផ្ទះកម្សាន្តសម្រាប់គ្រួសារ ខណះដែលទីផ្សារអាស៊ីបង្ហាញពីចំណង់ចំណូលចិត្តខ្លាំងជាងចំពោះគំនិតលេងហ្គេមសម្រាប់យុវជន។ ទីផ្សារអារ៉ាប៊ីកណ្តាលត្រូវការការពិចារណាជាពិសេសចំពោះគោលការណ៍សាសនា និងវប្បធម៌ ជាពិសេសទាក់ទងនឹងការបែងចែកយេនឌ័រ និងសារប្រកបដោយសារសក្ខីភាព។
សមត្ថភាពនៃហេដ្ឋារចនាសម្រាប់គ្រប់គ្រងសារពើភ័ណ្ឌ និងសារពើភ័ណ្ឌ៖ គុណភាពនៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធប៉ាន់ស្មារប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងដល់សក្ដានុពលក្នុងការពង្រីក។ ទីផ្សារអឺរ៉ុបជើងឦសាន និងអាមេរិកខាងជើងផ្តល់នូវហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជួរផ្គត់ផ្គង់ដែលមានស្ថេរភាព និងអាចទុកចិត្តបាន។ ទីផ្សារអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងអាមេរិកឡាទីនបង្ហាញពីបញ្ហាប្រឈម រួមមានការកកស្ទះនៅ pelabuhan (pelabuhan), ការយឺតយាយនៅក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រងពន្ធ និងបញ្ហាអំពីភាពអាចទុកចិត្តបាននៃការដឹកជញ្ជូន។ ការពង្រីកដែលជោគជ័យទាមទារឱ្យបង្កើតពេលវេលាដឹកជញ្ជូនបន្ថែម ៣០-៤៥% ក្នុងការគ្រប់គ្រងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជួរផ្គត់ផ្គង់សម្រាប់ទីផ្សារកំពុងអភិវឌ្ឍ។
តារាង ១៖ ម៉ាទ្រីសប្រៀបធៀបទីផ្សារតាមតំបន់
| តំបន់ |
ទំហំទីផ្សារ (២០២៤) |
អត្រាការលូតលាស់ឆ្នាំស្មើគ្នា (CAGR) ២០២៤–២០២៨ |
ភាពស្មុគស្មាញនៃបទបញ្ញាតិ |
ការប្រកួតប្រជែងយ៉ាងខ្លាំង |
ការសមស្របគ្នាជាមួយវប្បធម៌ |
| អាមេរិកខាងជើង |
ដុល្លារអាមេរិក ៨.០ ពាន់លាន |
5.7% |
មធ្យម |
ខ្ពស់ |
ខ្ពស់ |
| ប្រទេសអឺរ៉ុបខាងលិច |
ដុល្លារអាមេរិក ៥.៥ ពាន់លាន |
4.2% |
ខ្ពស់ |
ខ្ពស់ |
មធ្យម-ខ្ពស់ |
| អឺរ៉ុបខាងកើត |
២,១ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក |
6.8% |
មធ្យម-ខ្ពស់ |
ទាប-មធ្យម |
មធ្យម |
| ចិន |
៨,២ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក |
9.5% |
មធ្យម |
មធ្យម |
មធ្យម |
| ជប៉ុន/កូរ៉េ |
៣,៨ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក |
4.8% |
ខ្ពស់ |
មធ្យម |
មធ្យម-ខ្ពស់ |
| អាស៊ីអាគ្នេយ៍ |
៤,៥ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក |
14.2% |
ទាប-មធ្យម |
ទាប-មធ្យម |
មធ្យម |
| ប្រទេសអារ៉ាប៊ីកណ្តាល |
១,៨ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក |
11.3% |
មធ្យម |
ទាប |
មធ្យម |
| អាមេរិកឡាតាំង |
ដុល្លារអាមេរិក ១,៥ ពាន់លាន |
8.9% |
មធ្យម |
ទាប-មធ្យម |
មធ្យម |
ផ្អែកលើការវិភាគរបស់យើងចំពោះការចូលទីផ្សារដែលជោគជ័យ និងមិនជោគជ័យចំនួន ២០០ ករណីឡើងទៅ យើងបានអភិវឌ្ឍគំរូមួយដែលទូទៅសម្រាប់វាយតម្លៃ និងអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រពង្រីកទីផ្សារទូទាំងពិភពលោក។ គំរូនេះវាយតម្លៃវិធីសាស្ត្រចូលទីផ្សារចំបងចំនួនបួន ដែលមានគុណលក្ខណៈផ្សេងៗគ្នាក្នុងផ្នែកហានិភ័យ-ផ្នែកផលប្រយោជន៍ និងតម្រូវការធនធាន៖
ការចូលទីផ្សារដោយផ្ទាល់ (ក្រុមហ៊ុនរងដែលជាម្ចាស់ទាំងមូល)៖ ការបង្កើតប្រតិបត្តិការដោយផ្ទាល់តាមរយៈក្រុមហ៊ុនរងដែលជាម្ចាស់ទាំងមូលផ្តល់នូវការគ្រប់គ្រងខ្ពស់បំផុតលើប្រតិបត្តិការ ការតំណាងឱ្យម៉ាក និងទិសដៅយុទ្ធសាស្ត្រ។ វិធីសាស្ត្រនេះទាមទារការវិនិយោគដំបូងយ៉ាងច្រើន (ដុល្លារអាមេរិក ២–៥ លានសម្រាប់ការចូលទីផ្សារដំបូង) ប៉ុន្តែផ្តល់នូវផលប្រយោជន៍សរុបក្នុងរយៈពេលវែង និងសក្ដានុពលក្នុងការកសាងចំណែកទីផ្សារបានល្អបំផុត។ ទិន្នន័យរបស់យើងបង្ហាញថា យុទ្ធសាស្ត្រចូលទីផ្សារដោយផ្ទាល់ទទួលបានចំណេញ EBITDA មធ្យមចំនួន ២២–២៨% បើធៀបនឹង ១២–១៨% សម្រាប់គំរូដែលផ្អែកលើភាពជាដៃគូ។ ទោះយ៉ាងណា ការចូលទីផ្សារដោយផ្ទាល់បង្កើនហានិភ័យនៃការអនុវត្តយ៉ាងខ្លាំង ជាពិសេសសម្រាប់ទីផ្សារដែលមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងច្រើនក្នុងផ្នែកបទបញ្ញាតិ ឬវប្បធម៌។
ភាពជាដៃគូយុទ្ធសាស្ត្រ / សហគ្រាសរួម៖ ការចូលរួមជាមួយអ្នកប្រតិបត្តិការក្នុងស្រុកដែលមានស្ថេរភាពផ្តល់នូវការចូលទៅកាន់ទីផ្សារយ៉ាងឆាប់រហ័សតាមរយៈបណ្តាញចែកចាយដែលមានស្រាប់ ចំណេះដឹងអំពីបទបញ្ញាតិ និងព័ត៌មានទីផ្សារ។ រចនាសម្ព័ន្ធដៃគូធម្មតារួមមានសហគ្រាសរួម ៥០-៥០ ភាគរយសម្រាប់ការចែករំលែកការវិនិយោគ និងហានិភ័យ ឬការកាន់កាប់ភាគហ៊ុនតូចចំនួន ៣០-៤០ ភាគរយសម្រាប់ឥទ្ធិពលយុទ្ធសាស្ត្រដោយគ្មានការប្រគល់មូលនៅក្នុងមូលនេះ។ ការវិភាគរបស់យើងបង្ហាញថា យុទ្ធសាស្ត្រចូលទីផ្សារតាមរយៈការចូលរួមជាដៃគូសម្រេចបានការចូលទៅកាន់ទីផ្សារយ៉ាងឆាប់រហ័ស ៤០-៥០ ភាគរយ ប៉ុន្តែបង្កើតបាននូវប្រាក់ចំណេញរយៈពេលវែងទាបជាង ៣០-៤០ ភាគរយ ដោយសារតែការចែករំលែកប្រាក់ចំណេញ។
ការផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណសាខាសំខាន់៖ គំរូការផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណផ្តល់នូវតម្រូវការដើមទុនទាបបំផុត (ការវិនិយោគដំបូង ១៥០,០០០–៥០០,០០០ ដុល្លារអាមេរិក) ដោយផ្ទេរទំនួលខុសត្រាច់លើការប្រតិបត្តិការទៅឱ្យអ្នកប្រតិបត្តិសាខាក្នុងស្រុក ខណៈពេលដែលប្រមូលប្រាក់ចំណេញ (ជាទូទៅ ៥–៨% នៃចំណូល)។ វិធីសាស្ត្រនេះអនុញ្ញាតឱ្យពង្រីកទីតាំងភូមិសាស្ត្របានយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយមានការវិនិយោគដើមទុនតិចបំផុត ប៉ុន្តែបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងលើការប្រតិបត្តិការ ហើយបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ភាពស៊ីសង្វាក់គ្នានៃម៉ាក។ ទិន្នន័យរបស់យើងបង្ហាញថា គំរូផ្អែកលើសាខាធ្វើឱ្យការពង្រីកទីតាំងភូមិសាស្ត្របានលឿនជាង ២–៣ ដង ប៉ុន្តែបង្កើតចំណូលតិចជាង ៥០–៦០% ក្នុងមួយទីតាំង បើធៀបទៅនឹងការប្រតិបត្តិការដោយផ្ទាល់។
ការផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណបច្ចេកវិទ្យាដែលមានទ្រព្យសកម្មស្រាល៖ សម្រាប់អ្នកផលិតឧបករណ៍ ការផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណបច្ចេកវិទ្យាផ្តល់នូវការចូលទីផ្សារតាមរយៈការលក់ឧបករណ៍ទៅឱ្យអ្នកប្រតិបត្តិក្នុងស្រុក ដោយគ្មានការប្រតិបត្តិការទីកន្លែងដោយផ្ទាល់។ វិធីសាស្ត្រនេះទាមទារការវិនិយោគតិចបំផុត ប៉ុន្តែដាក់ដែនកំណត់លើសក្តានុពលប្រាក់ចំណេញបន្ត។ យុទ្ធសាស្ត្រផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណបច្ចេកវិទ្យាដែលជោគជ័យជាទូទៅទទួលបានប្រាក់ចំណេញប្រតិបត្តិការ ១៥–២៥% លើការលក់ឧបករណ៍ បើធៀបទៅនឹង ៣៥–៤៥% សម្រាប់ការប្រតិបត្តិការទីកន្លែងដោយផ្ទាល់។
ការសិក្សាករណីមួយពីបណ្ណសាររបស់យើងបង្ហាញពីសារៈសំខាន់យ៉ាងយុទ្ធសាស្ត្រនៃការជ្រើសរើសវិធីចូលទីផ្សារ៖ ក្រុមហ៊ុនផ្នែកកម្សាន្តដែលមានមូលដ្ឋាននៅសហរដ្ឋអាមេរិក បានចូលទីផ្សារចិនតាមរយៈការចូលរួមគ្នាជាមួយក្រុមហ៊ុនលក់រាយក្នុងស្រុក។ ទោះបីជាវិធីនេះបានផ្តល់នូវការចូលទីផ្សារយ៉ាងឆាប់រហ័សក៏ដោយ ការរៀបចំភាពជាដៃគូបានដាក់ដែនកំណត់លើការគ្រប់គ្រងប្រតិបត្តិការ ហើយបណ្តាលឱ្យមានបញ្ហាភាពមិនស៊ីគ្នានៃយ៉ានហ៍។ បន្ទាប់ពីរ៉ាប់ពីរឆ្នាំ ក្រុមហ៊ុនបានបែកផ្តាច់ភាពជាដៃគូ ហើយចូលទីផ្សារឡើងវិញតាមរយៈការវិនិយោគផ្ទាល់ ដែលបាត់បង់ពេលវេលាប្រហែល ១៨ ខែ ប៉ុន្តែចុងក្រោយបានសម្រេចបាននូវសម្មតិការចំណូលខ្ពស់ជាង ២,៨ ដង។
ការរៀបចំឱ្យសមស្របនឹងតម្រូវការបទបញ្ញត្តិអន្តរជាតិ គឺជាបញ្ហាប្រឈមដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតមួយក្នុងការពង្រីកទីផ្សារជាសកល។ គ្រប់ទីផ្សារមានតម្រូវការបញ្ជាក់ផ្ទាល់ខ្លួន ស្តង់ដារសុវត្ថិភាព និងឯកសារអនុវត្តតាមបទបញ្ញត្តិផ្សេងៗគ្នា ដែលបង្កឱ្យមានភាពស្មុគស្មាញយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់អ្នកប្រតិបត្តិការដែលបម្រើទីផ្សារច្រើន។
តម្រូវការសម្រាប់ការបញ្ជាក់សុវត្ថិភាព៖ ប្រព័ន្ធបញ្ជាក់សំខាន់ៗបីប្រការរួមមាន៖
-
ស្លាក CE (សហភាពអឺរ៉ុប)៖ ចាំបាច់សម្រាប់គ្រឿងបរិក្ខារទាំងអស់ដែលលក់នៅទីផ្សារសហគមន៍អឺរ៉ុប (EU) ដែលតម្រូវឱ្យគោរពតាមស្តង់ដារ EN 1176 (គ្រឿងបរិក្ខារសម្រាប់ការលេង), EN 14960 (គ្រឿងបរិក្ខារប៉ូម្ប៉ា), និងសារបញ្ជាក់ស្លាក CE។ ការបញ្ជាក់គុណភាពជាទូទៅត្រូវការរយៈពេល ៣-៦ ខែ ហើយថ្លៃដើមចាប់ពី ១៥,០០០ ដល់ ២៥,០០០ ដុល្លារអាមេរិកក្នុងមួយជួរផលិតផល។
-
ការបញ្ជាក់គុណភាព UL/ETL (អាមេរិកជើងឦសាន និងកាណាដា): ចាំបាច់សម្រាប់គ្រឿងបរិក្ខារអគ្គិសនីដែលលក់នៅទីផ្សារសហរដ្ឋអាមេរិក និងកាណាដា។ រយៈពេលបញ្ជាក់គុណភាពជាមធ្យមគឺ ៤-៨ សប្តាហ៍ ហើយថ្លៃដើមចាប់ពី ៨,០០០ ដល់ ១៥,០០០ ដុល្លារអាមេរិកក្នុងមួយផលិតផល។
-
ស្តង់ដារ GB (ចិន): ចាំបាច់សម្រាប់គ្រឿងបរិក្ខារដែលលក់នៅទីផ្សារចិន រួមទាំង GB 8408-2018 (សំណង់កម្សាន្ត) និង GB 6675-2014 (សុវត្ថិភាពរបស់ក្មេងលេង)។ ការបញ្ជាក់គុណភាពតម្រូវឱ្យមានការត្រួតពិនិត្យរោងចក្រ និងការសាកល្បងផលិតផល ដែលជាមធ្យមចំណាយរយៈពេល ៨-១២ សប្តាហ៍ ហើយថ្លៃដើមចាប់ពី ១២,០០០ ដល់ ២០,០០០ ដុល្លារអាមេរិកក្នុងមួយជួរផលិតផល។
ការបញ្ជាក់គុណភាពតាមតំបន់បន្ថែម រួមមាន ស្លាក PSE (ជប៉ុន), ការបញ្ជាក់ KCC (កូរ៉េខាងត្បូង) និងការបញ្ជាក់ SIRIM (ម៉ាឡេស៊ី)។ ការវិភាគរបស់យើងបង្ហាញថា អ្នកប្រតិបត្តិការជាសកលដែលជោគជ័យ បានចាត់ផ្តេកថវិការពង្រីករបស់ពួកគេ ១៥-២០% សម្រាប់សកម្មភាពស្តីពីការគោរពតាមបទបញ្ញាត្តិ និងការបញ្ជាក់គុណភាព។
ពន្ធនាំចូល និងការពិចារណាលើពាណិជ្ជកម្ម: គោលនយោបាយពាណិជ្ជកម្មមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដល់សេដ្ឋកិច្ចនៃការពង្រីក តាមរយៈពន្ធនាំចូល ពន្ធតម្លៃបន្ថែម (VAT) និងតម្រូវការអំពីមាតិកាក្នុងស្រុក។ ពន្ធនាំចូលលើឧបករណ៍កម្សាន្តមានជួរចាប់ពី ០% (នៅក្នុងទីផ្សារតែមួយរបស់សហភាពអឺរ៉ុប) ដល់ ២៥–៣៥% (ប្រេស៊ីល ឥណ្ឌា)។ អត្រាពន្ធតម្លៃបន្ថែម (VAT) ប្រែប្រួលពី ៥–១០% (សិង្ហបុរី ថៃ) ដល់ ១៩–២៥% (បារាំង អាល្លឺម៉ង់)។ តម្រូវការអំពីមាតិកាក្នុងស្រុកនៅក្នុងទីផ្សារជាក់លាក់មួយចំនួន (ចិន ឥណ្ឌា ប្រេស៊ីល) ទាមទារឱ្យមានការចូលរួមនៃមាតិកាក្នុងស្រុកយ៉ាងហោចណាស់ ៣០–៤០% ដែលទាមទារឱ្យមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងយុទ្ធសាស្ត្រជាមួយអ្នកផ្គត់ផ្គង់ ឬការចូលរួមជាមួយដៃគូផលិតក្នុងស្រុក។
ការអនុវត្តតាមស្តង់ដារបរិស្ថាន និងសង្គម: កាន់តែច្រើនឡើងៗ ទីផ្សារទាមទារឱ្យមានការគោរពលើស្តង់ដារបរិស្ថាន រួមទាំង RoHS (ការកំណត់ការប្រើប្រាស់សារធាតុគ្រះថ្នាក់) និង WEEE (សំណល់គ្រឿងអេឡិកត្រូនិក និងគ្រឿងអេឡេក្ត្រូនិក) និងស្តង់ដារប្រសិទ្ធភាពថាមពល។ តម្រូវការគោរពលើសង្គម រួមទាំងស្តង់ដារការងារ តម្រូវការអំពីភាពចម្រុះ និងការទិញដែលមានសីលធម៌ ក៏កាន់តែឈានចូលទៅក្នុងទីផ្សារអឺរ៉ុប និងអាមេរិកខាងជើងបន្ថែមទៀតផងដែរ។ ការមិនយកចិត្តទុកដាក់លើតម្រូវការទាំងនេះ អាចបណ្តាលឱ្យមានការបដិសេធការចូលទីផ្សារ និងប៉ះពាល់ដល់កិត្តិនាម។
ការពង្រីកទីផ្សារទៅជាអន្តរជាតិ តម្រូវឱ្យមានការគ្រប់គ្រងបណ្តាញសារពើភ័ណ្ឌដែលមានភាពស្មុគស្មាញ ដើម្បីរក្សាភាពសមស្របរវាងការបង្កើនប្រសិទ្ធភាពស្តុក ការចំណាយលើការដឹកជញ្ជូន និងការឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការទីផ្សារ។ ការវិភាគរបស់យើងលើការអនុវត្តបណ្តាញសារពើភ័ណ្ឌអន្តរជាតិចំនួន ១៥០ ករណីឡើងទៅ បានបង្ហាញពីកត្តាបីយ៉ាងសំខាន់ដែលជាគន្លឹះនៃភាពជោគជ័យ៖
បណ្តាញមជ្ឈមណ្ឌលចែកចាយយុទ្ធសាស្ត្រ៖ ការបង្កើតមជ្ឈមណ្ឌលចែកចាយតាមតំបន់ អាចកាត់បន្ថយការចំណាយលើការដឹកជញ្ជូន និងកែលម្អការឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការទីផ្សារ។ ទិន្នន័យរបស់យើងបង្ហាញថា យុទ្ធសាស្ត្រចែកចាយដែលល្អបំផុត ជាទូទៅមានដូចខាងក្រោម៖
-
មជ្ឈមណ្ឌលនៅអាមេរិកខាងជើង៖ ផ្តល់សេវាកម្មទៅកាន់សហរដ្ឋអាមេរិក កាណាដា និងម៉េកស៊ិក ជាមួយនឹងការដឹកជញ្ជូនក្នុងរយៈពេល ២-៣ ថ្ងៃ
-
មជ្ឈមណ្ឌលអឺរ៉ុប៖ ផ្តល់សេវាកម្មទៅកាន់ទីផ្សារអឺរ៉ុប ជាមួយនឹងការដឹកជញ្ជូនក្នុងរយៈពេល ៣-៤ ថ្ងៃ
-
មជ្ឈមណ្ឌលអាស៊ី-ប៉ាស៊ីហ្វិក៖ ផ្តល់សេវាកម្មទៅកាន់ប្រទេសចិន ជប៉ុន កូរ៉េ និងអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ជាមួយនឹងការដឹកជញ្ជូនក្នុងរយៈពេល ២-៤ ថ្ងៃ
-
មជ្ឈមណ្ឌលតំបន់បន្ទាប់៖ ផ្តល់សេវាកម្មទៅកាន់តំបន់អារ៉ាប៊ីកណ្តាល អាមេរិកឡាទីន និងអាហ្វ្រិក ជាមួយនឹងការដឹកជញ្ជូនក្នុងរយៈពេល ៥-៧ ថ្ងៃ
ការអនុវត្តរចនាសម្ព័ន្ធបណ្តាញនេះជាទូទៅតម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគដំបូងចំនួន ៥-៨ លានដុល្លារអាមេរិក ប៉ុន្តែវាបន្ថយថ្លៃដឹកជញ្ជូនសរុបចំនួន ២៥-៣៥% ហើយធ្វើឱ្យល្បឿនការបំពេញការបញ្ជាទិញកើនឡើង ៤០-៥០% ប្រៀបធៀបទៅនឹងការដឹកជញ្ជូនពីមជ្ឈមណ្ឌលតែមួយ។
ការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងស្តុកឱ្យបានប្រសើរ៖ ការពង្រីកទៅកាន់បរទេសតម្រូវឱ្យមានការគ្រប់គ្រងស្តុកដែលមានភាពស្មុគស្មាញ ដើម្បីធ្វើតុល្យភាពរវាងថ្លៃដើមស្តុក និងហានិភ័យនៃការខ្វះស្តុក។ ការវិភាគរបស់យើងបង្ហាញថា កម្រិតស្តុកសុវត្ថិភាពដែលបានគណនាដោយប្រសើរបំផុត មានការប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំងតាមតំបន់ផ្សេងៗគ្នា៖ ៣០-៤៥ ថ្ងៃសម្រាប់ទីផ្សារអភិវឌ្ឍដែលមានប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនដែលអាចទុកចិត្តបាន ៦០-៩០ ថ្ងៃសម្រាប់ទីផ្សារកំពុងអភិវឌ្ឍដែលមានសាខាប៉ាន់សារមិនច្បាស់លាស់ និង ៩០-១២០ ថ្ងៃសម្រាប់ទីផ្សារដែលមានភាពមិនស្ថិតស្ថេរផ្នែកនយោបាយ ឬការរឹតបន្តឹងលើពាណិជ្ជកម្ម។
ការគ្រប់គ្រងពន្ធ និងការនាំចូល៖ ដំណាំការសម្អាតពន្ធដារដែលមានប្រសិទ្ធភាព ប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងដល់ភាពជោគជ័យនៃការចូលទៅកាន់ទីផ្សារ។ វិធីសាស្ត្រល្អបំផុតរួមមាន៖
-
ឯកសារសម្រាប់សម្អាតពន្ធមុន៖ បំពេញឯកសារដែលត្រូវការទាំងអស់មុនពេលដឹកជញ្ជូនមកដល់
-
ការចាត់ថ្នាក់ប្រព័ន្ធសម្របសម្រួល (HS)៖ ការចាត់ថ្នាក់លេខកូដ HS ដែលត្រឹមត្រូវ ដើម្បីធានាការវាយតម្លៃពន្ធដារដែលត្រឹមត្រូវ
-
ភាពជាដៃគូជាមួយអ្នកប្រើប្រាស់សេវាកម្មពន្ធ៖ ទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកប្រើប្រាស់សេវាកម្មពន្ធទីក្រុង ដើម្បីសម្អាតពន្ធដារបានឆាប់រហ័ស
-
ឯកសារសម្រាប់គោរពតាមបទបញ្ញាតិ៖ រក្សាទុកឯកសារផ្ទាក់ផ្ទាល់ និងឯកសារបញ្ជាក់ការគោរពតាមបទបញ្ញាតិឱ្យបានពេញលេញ ដើម្បីធ្វើការត្រួតពិនិត្យបានយ៉ាងរហ័ស
សេវាកម្មដែលអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងពន្ធដារដែលមានលក្ខណៈសរុប បានធ្វើឱ្យពេលវេលាមធ្យមសម្រាប់ការបញ្ជាក់ផលិតផលចុះពី ៧-១០ ថ្ងៃ ទៅជា ២-៣ ថ្ងៃ ហើយកាត់បន្ថយថ្លៃដើមសម្រាប់ផ្ទុកស្តុកបាន ២០-២៥%។
ការចូលរួមជាមួយដៃគូក្នុងស្រុកដែលមានលក្ខណៈយុទ្ធសាស្ត្រ គឺជាកត្តាសំខាន់បំផុតសម្រាប់ភាពជោគជ័យនៅក្នុងការពង្រីកទីផ្សារអន្តរជាតិ។ ការវិភាគរបស់យើងលើការចូលទីផ្សារចំនួន ២០០ ករណីឡើងទៅ បានបង្ហាញថា ៨២% នៃការពង្រីកទីផ្សារដែលជោគជ័យ បានរួមបញ្ចូលការចូលរួមជាមួយដៃគូក្នុងស្រុកដែលមានលក្ខណៈយុទ្ធសាស្ត្រ ខណះដែល ៧៣% នៃការពង្រីកទីផ្សារដែលបរាជ័យ បានព្យាយាមចូលទីផ្សារដោយគ្មានការចូលរួមជាមួយដៃគូក្នុងស្រុក។
លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យសម្រាប់ការជ្រើសរើសដៃគូ៖ ដៃគូក្នុងស្រុកដែលមានប្រសិទ្ធភាពគួរតែបង្ហាញពី៖
-
ចំណេះដឹងអំពីទីផ្សារ និងទំនាក់ទំនង៖ ការយល់ដឹងយ៉ាងជ្រៅអំពីស្ថានភាពទីផ្សារក្នុងស្រុក និងទំនាក់ទំនងដែលបានបង្កើតឡើងជាមួយភាគីពាក់ព័ន្ធសំខាន់ៗ រួមទាំងអាជ្ញាធរគ្រប់គ្រង ម្ចាស់អាគារ និងអ្នកផ្គត់ផ្គង់
-
ស្ថេរភាពហិរញ្ញវត្ថុ៖ ធនធានហិរញ្ញវត្ថុគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីគាំទ្រការវិនិយោគរួម និងតម្រូវការប្រតិបត្តិការ
-
សមត្ថភាពប្រតិបត្តិការ៖ បទពិសោធន៍ក្នុងការគ្រប់គ្រងប្រតិបត្តិការដែលស្រដៀងគ្នា និងការមានសិទ្ធិចូលប្រើប្រាស់បុគ្គលិកគ្រប់គ្រងដែលមានគុណវិបត្តិ
-
ការសម្របសម្រួលវប្បធម៌៖ តម្លៃ និងទស្សនៈរួមគ្នាសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍទីផ្សារ
-
កិត្តិយស និងភាពគួរឱ្យទុកចិត្ត៖ កិត្តិយស និងភាពគួរឱ្យទុកចិត្តខ្លាំងនៅក្នុងទីផ្សារជាមួយអតិថិជន និងដៃគូ
ការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធដៃគូ៖ រចនាសម្ព័ន្ធដៃគូដែលមានប្រសិទ្ធភាព ដោះស្រាយបើសិនជាមានវិមាត្រសំខាន់ៗបួន៖
-
ការចូលរួមមូលនិធិ និងការទទួលបានសិទ្ធិកម្មសិទ្ធិ៖ ការយល់ព្រមច្បាស់លាស់អំពីការចូលរួមមូលនិធិ និងភាគរយនៃការទទួលបានសិទ្ធិកម្ម ដែលជាទូទៅមានចាប់ពីសហគ្រាសរួមគ្នាប៉ាំសិប-ប៉ាំសិប ដល់ការទទួលបានសិទ្ធិកម្មចំណែកច្រើនប៉ា៧សិប-ប៉ា៣សិប សម្រាប់ការទទួលបានសិទ្ធិគ្រប់គ្រង
-
ការគ្រប់គ្រង និងការសម្រេចចិត្ត៖ រចនាសម្ព័ន្ធការគ្រប់គ្រងដែលបានកំណត់ច្បាស់ រួមទាំងការបង្កើតគណៈប្រឹក្សាភិបាល សិទ្ធិបោះឆ្នោត និងកម្រិតសម្រេចចិត្តសម្រាប់ការសម្រេចចិត្តសំខាន់ៗ
-
យន្តការចែករំលែកប្រាក់ចំណេញ៖ ការរៀបចំចែករំលែកប្រាក់ចំណេញដែលច្បាស់លាស់ ជាទូទៅត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយការចូលរួមមូលនៅក្នុងមូលធន និងទំនួលខុសត្រូវលើការប្រតិបត្តិការ
-
យន្តការចាកចេញ និងដោះស្រាយវិវាទ៖ ដំណាំដែលបានកំណត់ជាមុនសម្រាប់ការបែកបាក់ភាពជាដៃគូ និងការដោះស្រាយវិវាទ រួមទាំងបទបញ្ញត្តិអំពីការសម្រេចវិវាទតាមរយៈការសម្រេចចិត្តរបស់ភាគីទីបី (arbitration) ឬការប្រឹក្សាជាមួយភាគីទីបី (mediation)
ការអនុវត្តល្អៗក្នុងការគ្រប់គ្រងភាពជាដៃគូ៖ ការគ្រប់គ្រងភាពជាដៃគូឱ្យបានជោគជ័យត្រូវការ៖
-
ការវាយតម្លៃសម្តែងការងារជាប្រចាំ៖ ការវាយតម្លៃអាជីវកម្មប្រចាំបើករំលួយ ដើម្បីវាយតម្លៃសម្តែងការងាររបស់ភាពជាដៃគូ ដោយផ្អែកលើសូចនាករ និងគោលដៅដែលបានយល់ព្រមគ្នា
-
ការយល់ដឹងអំពីវប្បធម៌៖ ការយល់ដឹង និងគោរពភាពខុសគ្នានៃវប្បធម៌ក្នុងវិធីសាស្ត្រអាជីវកម្ម និងរចនាសម្ព័ន្ធប្រសាសន៍
-
ការសាកល្បងការទូទាត់: បើកបរប៉ាយទំនាក់ទំនង និងធ្វើការធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពជាប្រចាំអំពីសកម្មភាពអាជីវកម្ម និងការអភិវឌ្ឍន៍ផ្នែកទីផ្សារ
-
គ្រោះថ្នាក់ និងផលប្រយោជន៍រួមគ្នា៖ ការសម្របសម្រួលគ្នានៃគោលបំណង ដែលធានាថា ភាគីទាំងពីរទទួលបានប្រយោជន៍ពីភាពជោគជ័យនៃការចូលរួមគ្នា
ការកសាងក្រុមការងារក្នុងស្រុកដែលមានប្រសិទ្ធភាព គឺជាបញ្ហាប្រឈមយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរមួយក្នុងការពង្រីកទីផ្សារអន្តរជាតិ។ ភាពខុសគ្នានៃវប្បធម៌ ច្បាប់ស្តីពីការងារ និងភាពខុសគ្នានៃទីផ្សារបុគ្គលិក តម្រូវឱ្យមានយុទ្ធសាស្ត្រធនធានមនុស្សដែលមានភាពឆ្លាតវៃ។
ការទិញបុគ្គលិកក្នុងស្រុក៖ ការជ្រើសរើសបុគ្គលិកគ្រប់គ្រងក្នុងស្រុកដែលមានគុណវុឌ្ឍិ តម្រូវឱ្យយល់ដឹងអំពីទីផ្សារបុគ្គលិកក្នុងស្រុក និងការរំពឹងទុកអំពីប្រាក់ឈ្នួល។ ការវិភាគរបស់យើងបង្ហាញថា កម្រិតប្រាក់ឈ្នួលមានភាពខុសគ្នាខ្លាំងនៅតាមទីផ្សារផ្សេងៗគ្នា៖ ប្រាក់ឈ្នួលគ្រប់គ្រងនៅក្នុងទីផ្សារអភិវឌ្ឍ (អាមេរិកខាងជើង និងអឺរ៉ុបខាងលិច) មានមធ្យមប្រចាំឆ្នាំ ៨០,០០០–១២០,០០០ ដុល្លារអាមេរិក ខណះដែលទីផ្សារកំពុងអភិវឌ្ឍ (អាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងអាមេរិកឡាទីន) មានមធ្យមប្រចាំឆ្នាំ ៣០,០០០–៥០,០០០ ដុល្លារអាមេរិក។ ទោះយ៉ាងណា ការខ្វះខាតបុគ្គលិកដែលមានជំនាញជាក់លាក់ ជាញឹកញាប់តម្រូវឱ្យបង់ប្រាក់ឈ្នួលខ្ពស់ជាងកម្រិតទីផ្សារ ២០–៣០%។
ការបណ្តុះបណ្តាលអំពីវប្បធម៌ចម្រុះ៖ ការប្រតិបត្តិការឆ្លងវប្បធម៌ដែលជោគជ័យតម្រូវឱ្យមានកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលដែលទូទាំងគ្របដណ្តប់លើ៖
-
ការយល់ដឹងអំពីវប្បធម៌៖ ការយល់ដឹងអំពីភាពខុសគ្នានៃវប្បធម៌ក្នុងវិធីសាស្ត្រធ្វើអាជីវកម្ម រចនាសម្ព័ន្ធនៃការទំនាក់ទំនង និងការរំពឹងទុកក្នុងការងារ
-
វិធីសាស្ត្រធ្វើអាជីវកម្មក្នុងស្រុក៖ ការស្វែងយល់អំពីតម្រូវការបទបញ្ញាត្តិក្នុងស្រុក ឌីណាមិកទីផ្សារ និងបរិបាកស្ថានការណ៍ប្រកួតប្រជែង
-
ការបញ្ចូលវប្បធម៌ក្រុមហ៊ុន៖ ការសម្របសម្រួលជាមួយតម្លៃរបស់ក្រុមហ៊ុន និងស្តង់ដារប្រតិបត្តិការ ខណៈដែលគោរពតម្លៃវប្បធម៌ក្នុងស្រុក
ការគោរពច្បាប់ស្តីពីការងារ៖ ទីផ្សារនីមួយៗមានច្បាប់ស្តីពីការងារដែលខុសគ្នាដោយច្បាស់លាស់ ដែលគ្របដណ្តប់លើម៉ោងធ្វើការ តម្រូវការអំពីអត្ថប្រយោជន៍ ដំណាំការប៉ះពាល់ដល់ការបញ្ចប់កិច្ចសន្យា និងទំនាក់ទំនងជាមួយសហជីព។ ការមិនគោរពច្បាប់ទាំងនេះបង្កគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរទៅលើផ្នែកច្បាប់ និងហិរញ្ញវត្ថុ។ អ្នកប្រតិបត្តិដែលជោគជ័យបន្តរក្សាអ្នកប្រឹក្សាច្បាប់ក្នុងស្រុក និងអ្នកជំនាញឯកទេសផ្នែកធនធានមនុស្ស ដើម្បីធានាបាននូវការគោរពតាមបទបញ្ញាត្តិ។
ការពង្រីកទូទាំងពិភពលោកដែលជោគជ័យតម្រូវឱ្យមានការត្រួតពិនិត្យប្រសិទ្ធភាពជាបន្តបន្ទាប់ និងយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងដែលអាចប៉ះពាល់បាន។ គ្រាប់ចំណុចដែលយើងណែនាំរួមមានការត្រួតពិនិត្យ KPI ដែលទូទាំងគ្រប់ផ្នែកប្រាំ៖
ប្រសិទ្ធភាពហិរញ្ញវត្ថុ៖ ការកើនឡើងនៃចំណូល សូចនាករប្រាក់ចំណេញ ការគ្រប់គ្រងលំហូរសាច់ប្រាក់ និងសូចនាករផ្តល់ផលត្រឡប់លើការវិនិយោគ
ប្រសិទ្ធភាពប្រតិបត្តិការ៖ ពិន្ទុសេចក្តីផ្តល់ចំណេញរបស់អតិថិជន សូចនាករប្រសិទ្ធភាពប្រតិបត្តិការ អត្រាប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ និងផលិតភាពបុគ្គលិក
ការចូលទៅកាន់ទីផ្សារ៖ ការអភិវឌ្ឍន៍ចំណែកទីផ្សារ ថ្លៃដើមក្នុងការទាក់ទាញអតិថិជន សូចនាករការដឹងពីម៉ាក និងទីតាំងប្រកួតប្រជែង
ប្រសិទ្ធភាពគ្រប់គ្រងការប៉ះពាល់ច្បាប់៖ ស្ថានភាពការគោរពតាមបទប្បញ្ញត្តិ ការរក្សាប័ណ្ណសម្គាល់ អត្រាមិនប្រក្រតីខាងសុវត្ថិភាព និងប្រសិទ្ធភាពការត្រួតពិនិត្យ
ប្រសិទ្ធភាពភាពជាដៃគូ៖ គុណភាពនៃទំនាក់ទំនងដៃគូ ប្រេកង់នៃជម្លោះ ប្រសិទ្ធភាពនៃការសម្រេចចិត្តរួម និងការបង្កើតតម្លៃរួម
កន្លែងដែលអនុវត្តប្រព័ន្ធការតាមដានសម្រេចផលយ៉ាងទូទៅ សម្រេចបានការសម្របខ្លួនទៅនឹងលក្ខខណ្ឌទីផ្សារក្នុងស្រុកបានលឿនជាង ២៥-៣៥% និងមានអត្រាបរាជ័យខ្ពស់ជាង ៤០-៥០% បើធៀបទៅនឹងអ្នកប្រតិបត្តិដែលប្រើវិធីសាស្ត្រតាមដានដែលមិនផ្លូវការ
ការពង្រីកទីផ្សារជាសកលដែលជោគជ័យ តម្រូវឱ្យមានការអនុវត្តប្រព័ន្ធប៉ាន់ស្មារណ៍តាមជំហានៗច្រើន ដែលគ្របដណ្តប់រយៈពេល ១៨-៣៦ ខែ៖
ជំហានទី១៖ ការវាយតម្លៃទីផ្សារ និងការអភិវឌ្ឍយុទ្ធសាស្ត្រ (ខែទី១-៤)
- អនុវត្តការសិក្សាទីផ្សារយ៉ាងទូទៅ និងការវាយតម្លៃឱកាស
- អភិវឌ្ឍយុទ្ធសាស្ត្រចូលទីផ្សារ និងវិធីសាស្ត្រសហការ
- កំណត់ដៃគូក្នុងស្រុកដែលអាចជាប៉ះទង្គិល និងចាប់ផ្តើមការពិភាក្សា
- បំពេញការគណនាប្រាក់ និងដំណើរការអនុម័តការវិនិយោគ
ជំហានទី២៖ ការអភិវឌ្ឍដៃគូ និងការរៀបចំផ្នែកច្បាប់ (ខែទី៥-៩)
- បំពេញការជ្រើសរើសដៃគូ និងការចរចាសេចក្តីពិពណ៌នាសហការ
- បង្កើតរចនាសម្ព័ន្ធគ្រឹះច្បាប់ និងទទួលបានអាជ្ញាប័ណ្ណដែលចាំបាច់
- ធានាការស្វែងរកទីតាំងដែលសមស្របតាមរយៈទំនាក់ទំនងជាមួយដៃគូក្នុងស្រុក
- បំពេញឯកសារស្តីពីការគោរពតាមបទបញ្ញាត្តិ និងដំណើរការទទួលបានវិញ្ញាបនប័ត្រ
ដំណាក់កាលទី៣៖ ការអភិវឌ្ឍហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងការរៀបចំខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ (ខែទី១០–១៤)
- បង្កើតស្ថានីយ៍ចែកចាយ និងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងស្តុក
- អភិវឌ្ឍទំនាក់ទំនងជាមួយខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ក្នុងស្រុក និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគ្រប់គ្រងការដឹកជញ្ជូន
- អនុវត្តប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន និងវេទិកាគ្រប់គ្រងប្រតិបត្តិការ
- បំពេញការសាងសង់ ឬការកែលម្អសំណង់
ដំណាក់កាលទី៤៖ ការបង្កើតក្រុមបុគ្គលិក និងការបណ្តុះបណ្តាល (ខែទី១៥–១៨)
- ជ្រើសរើសក្រុមគ្រប់គ្រងក្នុងស្រុក និងបុគ្គលិកប្រតិបត្តិការ
- អនុវត្តកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលដែលមានភាពទូទៅ និងការបញ្ចូលវប្បធម៌
- អភិវឌ្ឍន៍នូវនីតិវិធីប្រតិបត្តិការស្តង់ដារ ដែលស៊ីជម្រៅជាមួយតម្រូវការទីផ្សារក្នុងស្រុក
- បំពេញការធ្វើតេស្តមុនការចាប់ផ្តើម និងការវាយតម្លៃស្ថានភាពរួចរាល់ក្នុងការប្រតិបត្តិការ
ដំណាក់កាល ៥: ការចាប់ផ្តើមទីផ្សារ និងការប៉ុនប៉ងធ្វើឱ្យប្រសើរឡើង (ខែទី ១៩ ដល់ ២៤)
- អនុវត្តការចាប់ផ្តើមទីផ្សារជាមួយនឹងយុទ្ធនាការទីផ្សារដែលមានភាពទូទៅ
- តាមដានការប្រតិបត្តិការដំបូង និងធ្វើការកែលម្អប្រតិបត្តិការជាបន្ទាន់
- កែលម្អគ្រឿងបរិក្ខារផលិតផល និងតម្លៃ ដោយផ្អែកលើការឆ្លើយតបរបស់អតិថិជន
- អភិវឌ្ឍន៍ផែនការពង្រីកទៅកាន់ទីតាំង ឬទីផ្សារបន្ថែម
ការពង្រីកទៅកាន់ទីផ្សារអន្តរជាតិដោយជោគជ័យ បានផ្តល់នូវផលចំណេញហិរញ្ញវត្ថុយ៉ាងច្រើន ខណៈពេលដែលក៏បង្កើនស្ថេរភាពរបស់អង្គការតាមរយៈការបែងចែកភូមិសាស្ត្រ។ ដោយផ្អែកលើការវិភាគរបស់យើងចំពោះការចូលទីផ្សារដែលជោគជ័យចំនួន ១៥០ ក្បាលឡើងទៅ៖
ការកើនឡើងនៃចំណូល: ប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិដែលជោគជ័យសម្រេចបានអត្រាការកើនឡើង ៤៥–៦៥% ខ្ពស់ជាងទីផ្សារក្នុងស្រុកដែលបានបង្កើតឡើងយូរ ដែលបណ្តាលមកពីការប្រកួតប្រជែងតិចនៅក្នុងទីផ្សារថ្មីៗ និងអត្រាការកើនឡើងខ្ពស់នៅក្នុងទីផ្សារកំពុងអភិវឌ្ឍ។
ផលចំណេញ: ទោះបីជាប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិដំបូងៗជាទូទៅសម្រេចបានផលចំណេញទាបជាង (១៥–២០% EBITDA) បើធៀបនឹងទីផ្សារក្នុងស្រុកដែលបានធ្វើការយូរ (២៥–៣០%) ក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិដែលបានបង្កើនប្រសិទ្ធភាពបានសម្រេចបាន EBITDA ចំនួន ២២–២៨% ក្នុងរយៈពេល ៣ ឆ្នាំបន្ទាប់ពីចូលទីផ្សារ។
ផលត្រឡប់លើការវិនិយោគ: ការវិនិយោគសម្រាប់ការពង្រីកទៅកាន់ទីផ្សារអន្តរជាតិបានបង្កើន IRR ចំនួន ១៨–២៥% ក្នុងរយៈពេល ៥ ឆ្នាំ ដែលមានរយៈពេលសងប្រាក់វិនិយោគ (payback period) ចំនួន ៣–៤ ឆ្នាំសម្រាប់ការចូលទីផ្សារដោយផ្ទាល់ និង ២–៣ ឆ្នាំសម្រាប់យុទ្ធសាស្ត្រចូលទីផ្សារតាមរយៈការចូលរួមជាដៃគូ។
ហេដ្ឋារចនាសម្រាប់ទីផ្សារ: អ្នកចូលទីផ្សារដែលជោគជ័យសម្រេចបានហេដ្ឋារចនាសម្រាប់ទីផ្សារចំនួន ១០–១៥% ក្នុងរយៈពេល ៣ ឆ្នាំបន្ទាប់ពីចូលទីផ្សារ ដែលមានសក្ដានុពលក្នុងការឈានដល់ ២៥–៣០% នៅក្នុងទីផ្សារកំពុងអភិវឌ្ឍ ដែលមានអត្រាការកើនឡើងខ្លាំង។
តារាង ២៖ ការប្រៀបធៀបផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុរវាងយុទ្ធសាស្ត្រចូលទីផ្សារ
| យុទ្ធសាស្ត្រចូលទីផ្សារ |
ការវិនិយោគដំបូង |
រយៈពេលសងទឹកប្រាក់ |
ចំណេញសុទ្ធ EBITDA រយៈពេល ៣ ឆ្នាំ |
សក្ដានុពលចែកចាយផ្នែកទីផ្សារ |
| ចូលដំណាំដោយផ្ទាល់ (ក្រុមហ៊ុនរង) |
ដុល្លារអាមេរិក ៣–៥ លាន |
៣–៤ ឆ្នាំ |
22-28% |
15-25% |
| សហគ្រាសរួម (៥០/៥០) |
ដុល្លារអាមេរិក ១,៥–៣ លាន |
២–៣ ឆ្នាំ |
12-18% |
10-18% |
| សិទ្ធិប៉ាន់ស្មារចំបង |
ដុល្លារអាមេរិក ០,១៥–០,៥ លាន |
១,៥-២ ឆ្នាំ |
រីយ៉ូលទី ៥-៨% |
៥-១០% ក្នុងមួយសាខា |
| ការផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណបច្ចេកវិទ្យា |
០,០៥-០,១៥ លានដុល្លារអាមេរិក |
1 year |
ចំណេញលើគ្រឿងបរិក្ខារ ១៥-២៥% |
ទូទាំងទីផ្សារតាមរយៈបណ្តាញចែកចាយ |
ការពង្រីកទីផ្សារទូទាំងពិភពលោក គឺជាឧបាយដែលមានឥទ្ធិពលខ្លាំងបំផុតមួយ សម្រាប់ក្រុមហ៊ុនកម្សាន្តផ្ទៃក្នុងដែលស្វែងរកការ pertumbuhan យូរអង្វែងដែលមានស្ថេរភាព។ ការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងទិសដៅប្រជាសាស្ត្រដែលមានសក្តានុពល ការកើនឡើងនៃចំនួនប្រជាជននៅតាមទីក្រុង និងតម្រូវការកើនឡើងសម្រាប់ការកម្សាន្តដែលផ្តោតលើបទពិសោធន៍ បានបង្កើតឱកាសដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍នៅតាមទីផ្សារភូមិសាស្ត្រផ្សេងៗគ្នា។
ដោយផ្អែកលើការវិភាគរបស់យើងចំពោះយុទ្ធសាស្ត្រការពង្រីកទីផ្សារទូទាំងពិភពលោកដែលជោគជ័យ យើងណែនាំឱ្យក្រុមហ៊ុនផ្តោតលើ៖
-
វិន័យក្នុងការជ្រើសរើសទីផ្សារ៖ ផ្តោតលើការពង្រីកខាងទីផ្សារនៅតាមបណ្តាប្រទេសដែលមានសក្ដានុពល pertumbuhan ខ្ពស់ ភាពស្មុគស្មាញនៃការគ្រប់គ្រងតាមច្បាប់អាចគ្រប់គ្រងបាន និងការសមស្របគ្នាទៅនឹងវប្បធម៌ក្នុងស្រុក។ ជៀសវាងការបរាជ័យដោយការប្រកបដោយសេចក្តីប្រុងប្រយ័ត្ន ក្នុងការតាមដានឱកាសគ្រប់យ៉ាងដោយគ្មានការសិក្សាយ៉ាងហ្មត់ចត់។
-
ការអភិវឌ្ឍន៍ដៃគូយុទ្ធសាស្ត្រ៖ វិនិយោគពេលវេលា និងធនធានដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍ដៃគូក្នុងស្រុកដែលមានភាពរឹងមាំ។ ដៃគូដែលសមស្របផ្តល់នូវចំណេះដឹងអំពីទីផ្សារ ចំណេះដឹងអំពីការគ្រប់គ្រងតាមច្បាប់ និងសមត្ថភាពប្រតិបត្តិការ ដែលជួយប៉ះពាល់ដល់ការចូលទីផ្សារ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការអនុវត្ត។
-
ភាពឆ្លើយតបទៅនឹងការគ្រប់គ្រងតាមច្បាប់ដោយគ្មានកំហុស៖ ផ្តល់អាទិភាពដល់ការឆ្លើយតបទៅនឹងការគ្រប់គ្រងតាមច្បាប់ និងការទទួលបានវិញ្ញាបនប័ត្រពីដំណាក់កាលរៀបចំដំបូងៗ។ ការមិនឆ្លើយតបទៅនឹងច្បាប់បង្កើតឧបសគ្គចំពោះការចូលទីផ្សារ និងប៉ះពាល់ដល់កិត្តិនាម ដែលពិបាកកែតម្លើងវិញ។
-
ភាពយកចិត្តទុកដាក់ និងការសមស្របទៅនឹងវប្បធម៌ក្នុងស្រុក៖ សមស្របផលិតផល ប្រតិបត្តិការ និងយុទ្ធសាស្ត្រផ្សព្វផ្សាយទៅនឹងចំណូលចិត្តវប្បធម៌ក្នុងស្រុក និងលក្ខខណ្ឌទីផ្សារ។ ម៉ាកអន្តរជាតិជោគជ័យនៅពេលដែលពួកគេរក្សាបាននូវអត្តសញ្ញាណសំខាន់ ដោយសមស្របនឹងបរិបទក្នុងស្រុក។
-
វិធីសាស្ត្រពង្រីកដោយជំហានៗ៖ អនុវត្តការពង្រីកជាជំហានៗ រៀនសូត្រ និងធ្វើការប៉ះទង្គិចតាមរយៈគ្រប់ទីផ្សារមួយៗ មុននឹងបន្តពង្រីកទៅកាន់តំបន់ភូមិសាស្ត្របន្ថែមទៀត។ កសាងសមត្ថភាពអន្តរជាតិរបស់អង្គការដោយប្រក្រតី ជាជាងការព្យាយាមពង្រីកទៅកាន់ទីផ្សារច្រើនក្នុងពេលតែមួយ។
ក្រុមហ៊ុនដែលអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រពង្រីកទៅកាន់បរទេសដោយជោគជ័យ ទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ប្រកួតប្រជែងដែលអាចរក្សាបានយូរ តាមរយៈការបែងចែកភូមិសាស្ត្រ ការរៀនសូត្រពីគ្រប់ទីផ្សារ និងអត្ថប្រយោជន៍ពីការពង្រីកទំហំ។ ការពង្រីកទៅកាន់បរទេសមិនគ្រាន់តែជាឱកាសដើម្បីរីកលូតលាស់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាកាតព្វកិច្ចយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនដែលចង់ទទួលបានឋានៈជាអ្នកដឹកនាំទីផ្សារយូរអង្វែងក្នុងឧស្សាហកម្មការកម្សាន្តក្នុងផ្ទះ។
EN
