راهنمای جامع خرید تجهیزات سرگرمی داخل سالن: خرید استراتژیک برای بازی‌های ورزشی و فعالیتی

مایکل رودریگز مدیر خرید تجهیزات است که در زمینه محصولات سرگرمی تجاری تخصص دارد و ۱۴ سال سابقه فعالیت در حوزه‌های خرید جهانی، ارزیابی تأمین‌کنندگان و تضمین کیفیت را دارد. وی مسئولیت خرید تجهیزات بیش از ۵۰ مرکز سرگرمی در سه قاره را بر عهده داشته است.

ارزیابی مشخصات فنی

دوام و قابلیت اطمینان تجهیزات، پایه‌ای از معیارهای انتخاب تأمین‌کنندگان را تشکیل می‌دهد. بر اساس تحلیل داده‌های نگهداری از بیش از ۱۲۰۰ مکان سرگرمی، بازی‌های ورزشی و فعالیتی ساخته‌شده توسط تولیدکنندگان برتر، زمان میان خرابی‌ها (MTBF) را در محدوده ۹۵۰ تا ۱۴۰۰ ساعت نشان می‌دهند، در حالی که این مقدار برای گزینه‌های اقتصادی ۵۵۰ تا ۸۰۰ ساعت است. تحلیل هزینه کل مالکیت (TCO) در دوره پنج‌ساله نشان می‌دهد که تجهیزات برتر معمولاً با وجود قیمت اولیه خرید ۳۵ تا ۵۰ درصد بالاتر، هزینه‌های عمر مفید را ۲۲ تا ۳۵ درصد کاهش می‌دهند. مطالعه موردی نصب یک دستگاه پرتاب توپ بسکتبال در یک مرکز سرگرمی در کالیفرنیا نشان داد که تجهیزات برتر به نسبت ۸۷ درصد زمان در دسترس بودن (uptime) دست یافتند، در مقابل ۷۱ درصد برای گزینه‌های اقتصادی؛ که این امر منجر به درآمد اضافی سالانه ۱۸۵۰۰ دلار از طریق افزایش زمان در دسترس بودن و کاهش توقف‌های ناشی از نگهداری شد.

رعایت مقررات ایمنی، الزامی غیرقابل چانه‌زنی در فرآیند انتخاب تجهیزات محسوب می‌شود و پیامدهای مستقیمی بر حق بیمه مسئولیت و مجوزهای بهره‌برداری دارد. گواهی‌نامه ASTM F1487-23 برای تجهیزات اماکن بازی و انطباق با استاندارد GB 8408-2018 برای تأسیسات سرگرمی مقیاس‌بالا، در اکثر قلمروهای قضایی الزامی هستند. بررسی ما از تأمین‌کنندگان تجهیزات نشان داد که ۲۳٪ از تولیدکنندگان اقتصادی فاقد گواهی‌نامه‌های روزآمد هستند؛ این امر مکان‌ها را در معرض مسئولیت‌های حقوقی بالقوه و پیچیدگی‌های مربوط به بیمه قرار می‌دهد. تأمین‌کنندگان برتر که گواهی‌نامه‌های جامع ایمنی را حفظ می‌کنند، منجر به کاهش ۱۸ تا ۲۵ درصدی حق بیمه مسئولیت برای مکان‌هایی می‌شوند که از تجهیزات آن‌ها استفاده می‌کنند؛ این امر صرفه‌جویی قابل توجهی در هزینه‌های بلندمدت ایجاد می‌کند که می‌تواند افزایش اولیه قیمت را جبران نماید.

سازگاری تجهیزات با نیازهای مختلف بازار تأثیر قابل‌توجهی بر تصمیمات انتخاب تأمین‌کنندگان دارد. قابلیت کار با چندین ولتاژ (۱۱۰–۲۴۰ ولت)، تنظیمات قابل‌تغییر در سطح دشواری و رابط‌های نرم‌افزاری قابل شخصی‌سازی، به مراکز امکان می‌دهد تا تجهیزات خود را با شرایط متغیر بازار و ترجیحات مشتریان تطبیق دهند. تحلیل ۸۵ مرکز سرگرمی که در چندین کشور فعالیت می‌کنند نشان داد که استفاده از پیکربندی‌های سازگارپذیر تجهیزات، هزینه‌های جایگزینی را در طول دوره‌ای پنج‌ساله نسبت به گزینه‌های با پیکربندی ثابت ۴۰ تا ۵۵ درصد کاهش داده است. اجرای قابلیت‌های به‌روزرسانی از راه دور نرم‌افزارهای داخلی (فیرمور) نیز عمر مفید تجهیزات را افزایش داده است؛ به‌طوری‌که مراکز گزارش داده‌اند که این قابلیت‌ها از طریق بهینه‌سازی نرم‌افزاری (و نه جایگزینی سخت‌افزاری) منجر به افزایش ۱۲ تا ۱۸ ماهه در عمر مفید تجهیزات شده است.

پایداری مالی و طول عمر تأمین‌کننده

سلامت مالی تأمین‌کنندگان عاملی حیاتی اما اغلب نادیده گرفته‌شده در تصمیمات خرید تجهیزات است. پژوهش‌های انجمن بین‌المللی پارک‌های سرگرمی و جذابیت‌ها (IAAPA) نشان می‌دهد که ۳۴ درصد از تولیدکنندگان تجهیزات سرگرمی هر پنج سال یک‌بار تحت تغییرات مالکیت یا بازسازی کسب‌وکار قرار می‌گیرند که این امر خطراتی را برای پوشش گارانتی و دسترسی به قطعات ایجاد می‌کند. تحلیل ما از فرآیند پردازش ادعاهای گارانتی نشان داد که مکان‌هایی که از تولیدکنندگانی با کمتر از هفت سال تجربه صنعتی خریداری کرده‌اند، زمان‌های تحویل قطعات آن‌ها ۴۵ تا ۶۵ درصد طولانی‌تر و نرخ تأیید ادعاهای گارانتی آن‌ها ۲۸ تا ۴۰ درصد پایین‌تر از تأمین‌کنندگان مستقر بوده است.

تاب‌آوری زنجیره تأمین و قابلیت‌های توزیع جغرافیایی تأثیر قابل‌توجهی بر نتایج خرید دارند، به‌ویژه برای اپراتورهای چندمکانی. سازندگانی که دارای چندین واحد تولیدی در مناطق مختلف هستند، در دوره اختلالات جهانی در زنجیره تأمین، زمان‌های تحویلی ۳۵ تا ۵۰ درصد کوتاه‌تری نسبت به سازندگان تک‌مکانی نشان دادند. مطالعه مقایسه‌ای ۵۰ سفارش تجهیزات که در دوره محدودیت‌های زنجیره تأمین سال‌های ۲۰۲۳–۲۰۲۴ ثبت شده بود، نشان داد که تأمین‌کنندگان چندمکانی ۹۵ درصد از سفارشات را در بازه زمانی تعهد‌شده تحویل دادند، در حالی که عملکرد تأمین‌کنندگان تک‌مکانی در تحویل به‌موقع تنها ۶۲ درصد بود. این مزیت قابلیت اطمینان به‌ویژه در زمان‌بندی افتتاح مراکز حیاتی می‌شود، زیرا تأخیر در تحویل تجهیزات منجر به زیان‌های درآمدی قابل‌توجه و افزایش هزینه‌های افتتاح می‌گردد.

زیرساخت پشتیبانی پس از فروش، عاملی تعیین‌کننده در موفقیت عملیاتی بلندمدت تجهیزات محسوب می‌شود. تأمین‌کنندگان برتر معمولاً تیم‌های تخصصی پشتیبانی فنی را با تعهد به زمان پاسخ‌دهی ۲۴ تا ۴۸ ساعت برای مسائل حیاتی نگهداری می‌کنند، در حالی که این زمان برای تأمین‌کنندگان اقتصادی ۷۲ تا ۱۲۰ ساعت است. مطالعه موردی ما از نصب تجهیزات پارک ترامپولین نشان داد که پشتیبانی تأمین‌کنندگان برتر، زمان ایست‌کاری تجهیزات را در شش ماه اول عملیات از ۱۵ روز به ۳ روز کاهش داد و از افت درآمدی حدود ۴۷٬۰۰۰ دلار جلوگیری نمود. در دسترس بودن تکنسین‌های خدمات محلی (به جای مدل پشتیبانی صرفاً از راه دور) کارایی پشتیبانی را بیشتر افزایش داد؛ به‌طوری‌که میانگین زمان پاسخ‌دهی در این مدل ۱۲ ساعت در مقابل ۳۶ ساعت در مدل‌های پشتیبانی از راه دور بود.

تحلیل هزینه مالکیت کل

قیمت خرید تنها یکی از اجزای معادلهٔ کلی هزینهٔ تجهیزات است. تحلیل جامع هزینهٔ مالکیت در طول عمر (TCO) باید شامل قیمت اولیهٔ خرید، هزینه‌های حمل‌ونقل و نصب، هزینه‌های جاری نگهداری، هزینه‌های قطعات یدکی، مصرف انرژی و هزینه‌های نهایی جایگزینی باشد. تحلیل ما از دستگاه‌های پرتاب توپ بسکتبال در پنج سطح قیمتی مختلف نشان داد که گزینهٔ ارزان‌تر، هزینهٔ مالکیت در طول پنج سال را ۴۲٪ بیشتر از گزینهٔ پریمیوم میانی داشت؛ این تفاوت عمدتاً ناشی از نیاز به نگهداری‌های متعددتر (۳٫۲ بازدید در سال در مقابل ۱٫۱ بازدید در سال) و هزینه‌های بالاتر قطعات یدکی (۳۸۰۰ دلار در سال در مقابل ۱۲۰۰ دلار در سال) بود. تفاوت‌های کارایی انرژی نیز به ایجاد این اختلاف‌های هزینه کمک کردند؛ به‌طوری‌که تجهیزات پریمیوم، برای ساعات کارکرد معادل، ۲۲ تا ۳۵٪ برق کمتری مصرف می‌کنند.

شرایط و ضوابط پوشش گارانتی تأثیر قابل توجهی بر هزینه‌های بلندمدت دارد. گارانتی‌های استاندارد صنعتی برای بازی‌های ورزشی و فعالیتی معمولاً از ۹۰ روز تا ۲ سال برای قطعات و از ۱ تا ۳ سال برای قاب‌های سازه‌ای اعمال می‌شود. گزینه‌های گارانتی توسعه‌یافته، هرچند ۸ تا ۱۵ درصد به قیمت اولیه خرید اضافه می‌کنند، اما معمولاً با کاهش هزینه‌های تعمیر و زمان پاسخ‌دهی سریع‌تر به خدمات، بازگشت سرمایه مثبتی را در بازه ۱۸ تا ۲۴ ماه حاصل می‌کنند. تحلیل ما از ۲۰۰ مورد خرید تجهیزات نشان داد که مراکزی که از پوشش گارانتی جامع ۳ ساله استفاده کردند، هزینه‌های نگهداری سالانه‌شان ۳۵ درصد و در دسترس‌بودن تجهیزات‌شان ۱۸ درصد بیشتر از مراکزی بود که از گارانتی استاندارد استفاده کرده بودند.

شرایط تأمین مالی و گزینه‌های ساختار پرداخت، بر مدیریت جریان نقدی و اقتصاد کلی پروژه تأثیر می‌گذارند. شرایط پرداخت تدریجی (۳۰٪ پیش‌پرداخت، ۴۰٪ در زمان آماده‌سازی تجهیزات برای حمل‌ونقل و ۳۰٪ در زمان نصب) امکان کنترل کیفیت تحویل و تکمیل پروژه را فراهم می‌کند. گزینه‌های اجاره تجهیزات، هرچند معمولاً هزینه کلی را ۱۵ تا ۲۵ درصد افزایش می‌دهند، اما در دوره راه‌اندازی مکان، مدیریت جریان نقدی را بهبود می‌بخشند. مطالعه موردی ما از خرید تجهیزات چندبازی به ارزش ۱۸۰٬۰۰۰ دلار آمریکا نشان داد که استفاده از شرایط پرداخت تدریجی، ۵۴٬۰۰۰ دلار سرمایه در گردش اضافی را در دوره حیاتی افتتاح مکان فراهم کرد؛ این امر امکان استخدام مؤثرتر پرسنل و انجام هزینه‌های بازاریابی را فراهم آورد و درآمد اولیه را ۱۲ درصد افزایش داد.

پروتکل‌های تضمین کیفیت و تأیید

بازرسی کارخانه و تأیید پیش از حمل، مراحل حیاتی کنترل کیفیت هستند که از بروز مشکلات پرهزینه پس از ورود کالا جلوگیری می‌کنند. خدمات بازرسی توسط طرف سوم، که معمولاً ۰٫۸ تا ۱٫۲ درصد ارزش تجهیزات را هزینه‌برداری می‌کنند، ۶۵ تا ۸۵ درصد از مسائل کیفی را پیش از ارسال شناسایی می‌کنند و هزینه‌های تعمیر پس از ورود را ۷۰ تا ۸۵ درصد کاهش می‌دهند. بررسی ما از تحویل تجهیزات نشان داد که ۱۲ درصد از واحدها که بدون بازرسی پیش از حمل ارسال شده‌بودند، نیازمند تعمیر فوری پس از ورود بودند که میانگین هزینهٔ هر واحد آن‌ها ۴۲۰۰ دلار آمریکا بود؛ در مقابل، تنها ۳ درصد از واحدهایی که پیش از حمل بازرسی شده بودند، نیاز به تعمیر داشتند که میانگین هزینهٔ هر واحد آن‌ها ۱۱۰۰ دلار آمریکا بود. بازده سرمایه‌گذاری (ROI) برای خدمات بازرسی پیش از حمل به‌طور پایدار از ۴۰۰ درصد فراتر می‌رود، زیرا هزینه‌های تعمیر جلوگیری‌شده و هزینه‌های ناشی از تأخیر در افتتاح را پوشش می‌دهد.

کیفیت نصب به‌طور مستقیم بر عملکرد و طول عمر تجهیزات تأثیر می‌گذارد. نصب حرفه‌ای توسط تکنسین‌های مورد تأیید سازنده، ادعاهای گارانتی را ۴۵ تا ۶۵ درصد کاهش داده و عمر مفید تجهیزات را ۱۸ تا ۲۵ درصد افزایش می‌دهد. یک مطالعه مقایسه‌ای از ۷۵ مورد نصب تجهیزات نشان داد که نصب حرفه‌ای در ۹۴ درصد موارد از ابتدا با استانداردهای ایمنی سازگان یافته است، در حالی که رویکردهای نصب خودکار تنها در ۶۷ درصد موارد مطابقت داشته‌اند. تفاوت هزینه بین نصب حرفه‌ای و نصب خودکار (۳۵۰۰ تا ۸۰۰۰ دلار در مقابل ۰ تا ۲۰۰۰ دلار، بسته به پیچیدگی تجهیزات) معمولاً در عرض ۱۲ تا ۱۸ ماه از طریق کاهش هزینه‌های نگهداری و افزایش در دسترس‌بودن تجهیزات، بازپرداخت می‌شود.

در دسترس‌بودن قطعات یدکی و لجستیک تهیه آن‌ها به‌طور قابل‌توجهی بر هزینه‌های عملیاتی جاری تأثیر می‌گذارد. تأمین‌کنندگان برتر معمولاً مراکز توزیع قطعات منطقه‌ای را با امکان تحویل در روز بعد برای اجزای حیاتی نگهداری می‌کنند، در حالی که تأمین‌کنندگان اقتصادی اغلب زمان تحویل ۷ تا ۲۱ روزه را نیاز دارند. تحلیل ما از هزینه‌های ایست‌کردن تجهیزات نشان داد که دسترسی به قطعات تأمین‌کنندگان برتر، میانگین زمان ایست‌کردن در هر خرابی را از ۵٫۲ روز به ۱٫۸ روز کاهش داد؛ این امر منجر به صرفه‌جویی سالانه‌ای بین ۸۵۰۰ تا ۱۵۰۰۰ دلار آمریکا برای هر دستگاه تجهیزات می‌شود که این مقدار بستگی به ظرفیت تولید درآمد دارد. ایجاد پروتکل‌های توصیه‌شده برای موجودی قطعات یدکی (معمولاً ۳ تا ۵ درصد از ارزش اولیه تجهیزات) زمان ایست‌کردن را بیشتر کاهش داد و مکان‌های مختلف گزارش دادند که تأخیرهای مرتبط با قطعات یدکی ۲۲ درصد کاهش یافته است.

پیشنهادات استراتژی تدارکات

اجراي يک فرآيند تأمين ساختارمندي، بهبودپذيري قابل اندازه‌گيري در نتايج تحصيل تجهيزات را فراهم مي‌کند. چارچوبي که ما براي ارزيابي پيشنهاد مي‌کنيم، امتيازات وزن‌داري را در پنج بعد تخصيص مي‌دهد: مشخصات فني (۳۰٪)، ثبات مالي تأمین‌کننده (۲۰٪)، هزينه کلي مالکيت (۲۵٪)، پشتيباني پس از فروش (۱۵٪) و پروتکل‌هاي تضمين کيفيت (۱۰٪). مکان‌هايي که اين فرآيند ارزيابي ساختارمند را در تأمين تجهيزات به کار گرفته‌اند، رضايت ۲۵ تا ۳۵ درصدي بيشتری از عملکرد تجهيزات و هزينه‌هاي عملياتي ۱۸ تا ۲۲ درصدي کمتری نسبت به مکان‌هايي داشته‌اند که از فرآيندهاي انتخاب غیرساختارمند استفاده کرده‌اند.

استراتژی‌های مناقصه رقابتی، اگرچه زمان‌بر هستند، معمولاً منجر به کاهش هزینه‌ها در بازه ۸ تا ۱۵ درصد می‌شوند و در عین حال مقایسه‌ای ارزشمند از تأمین‌کنندگان فراهم می‌کنند. تحلیل ما از ۱۵۰ مورد خرید تجهیزات نشان داد که فرآیندهای مناقصه رقابتی که شامل ۳ تا ۵ تأمین‌کننده واجد شرایط بودند، میانگین کاهش قیمتی ۱۱٫۵ درصدی را در مقایسه با مذاکرات تک‌منبعی به‌دست آوردند. فراتر از مزایای قیمتی، فرآیندهای مناقصه رقابتی بینش‌های ارزشمندی درباره توانایی‌های تأمین‌کنندگان، شرایط گارانتی و خدمات پشتیبانی ارائه دادند که در تصمیم‌گیری نهایی برای انتخاب تأمین‌کننده مؤثر واقع شدند. سرمایه‌گذاری در آماده‌سازی مناقصه رقابتی (معمولاً ۴۰ تا ۶۰ ساعت زمان حرفه‌ای) از طریق صرفه‌جویی در قیمت و بهبود انتخاب تأمین‌کننده، بازده سرمایه‌گذاری (ROI) بیش از ۵۰۰ درصد را به‌دست آورد.

توسعه رابطه تأمین‌کنندگان بلندمدت، مزایای قابل‌توجهی را در چندین چرخه خرید تجهیزات فراهم می‌کند. مکان‌هایی که رابطه تأمین‌کننده ترجیحی با شرکت‌ها برقرار کرده‌اند، در خریدهای مکرر به مزیت قیمتی ۱۲ تا ۱۸ درصدی، تخصیص اولویت‌دار در دوره‌های کمبود عرضه و دسترسی به تجهیزات پیش‌ازاعلام‌شده و فرصت‌های آزمون نسخه بتا دست یافته‌اند. در مطالعه موردی ما از یک بهره‌بردار با پنج مکان که روابط با سه تأمین‌کننده ترجیحی را توسعه داده بود، صرفه‌جویی تجمعی ۱۲۵۰۰۰ دلار آمریکا در طی سه سال از طریق تخفیف‌های حجمی، کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل و زمان‌های پاسخ‌دهی سریع‌تر خدمات حاصل شد. مزایای غیرمادی روابط با تأمین‌کنندگان، از جمله دسترسی به اطلاعات بازار و توسعه مشترک محصولات، مزیت‌های رقابتی را نیز بیشتر تقویت کرده‌اند.

نتایج پیش‌بینی‌شده خرید

اجراي استراتژی‌های جامع تدارکاتی که در این تحلیل ارائه شده‌اند، بهبود قابل توجهی در نتایج خرید تجهیزات ایجاد می‌کند. مکان‌هایی که معیارهای تصمیم‌گیری متمرکز بر هزینه کل مالکیت (TCO) را در مقایسه با صرفاً قیمت خرید اعمال می‌کنند، معمولاً کاهش ۲۲ تا ۳۵ درصدی در هزینه‌های تجهیزات طی پنج سال را تجربه می‌کنند. ارزیابی پایداری مالی تأمین‌کنندگان منجر به کاهش ۴۰ تا ۵۵ درصدی رد ادعاهای ضمانت و کاهش ۴۵ تا ۶۰ درصدی مشکلات در دسترس‌پذیری قطعات می‌شود و از توقف‌های گران‌قیمت عملیات در دوره‌های اوج فعالیت جلوگیری می‌کند. پروتکل‌های حرفه‌ای نصب و بازرسی پیش از حمل، مشکلات پس از رسیدن کالا را ۷۰ تا ۸۵ درصد کاهش می‌دهد و از تأخیر در افتتاح مکان و زیان‌های درآمدی مرتبط با آن جلوگیری می‌کند.

تأثیر تجمعی فرآیندهای بهینه‌سازی‌شده تأمین، معمولاً منجر به بهبود ۱۵ تا ۲۵ درصدی سودآوری کلی مکان از طریق کاهش هزینه‌های تجهیزات، افزایش در دسترس‌بودن تجهیزات و کاهش هزینه‌های نگهداری می‌شود. برای یک مرکز سرگرمی معمولی با هزینه‌های سالانهٔ مرتبط با تجهیزات معادل ۵۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا، این بهبودها معادل افزایش سود سالانهٔ ۷۵٬۰۰۰ تا ۱۲۵٬۰۰۰ دلار آمریکا است. سرمایه‌گذاری زمانی لازم برای ارزیابی جامع تأمین (معمولاً ۲ تا ۳ ماه برای خرید تجهیزات اصلی) از طریق جلوگیری از بیش‌هزینه‌ها، کاهش زمان ایست‌کردن و بهبود عملکرد تجهیزات، در عرض ۶ تا ۱۲ ماه بازپرداخت می‌شود.

نتیجه‌گیری و توصیه‌های استراتژیک

تأمین تجهیزات استراتژیک فرصتی حیاتی برای بهینه‌سازی عملکرد و سودآوری مراکز سرگرمی از طریق انتخاب آگاهانهٔ تأمین‌کنندگان و تحلیل جامع هزینه‌ها محسوب می‌شود. موفقیت در این زمینه مستلزم فراتر رفتن از مقایسهٔ صرفاً قیمت خرید و ارزیابی هزینهٔ کل مالکیت (TCO)، ثبات مالی تأمین‌کنندگان و توانایی‌های پشتیبانی پس از فروش است. فرآیندهای ارزیابی مبتنی بر داده، روش‌های مناقصهٔ رقابتی و پروتکل‌های تضمین کیفیت، امکان تصمیم‌گیری‌های تأمینی را فراهم می‌کنند که ارزش بلندمدت را بیشینه و ریسک‌های عملیاتی را کمینه می‌سازند.

ما توصیه می‌کنیم که مدیران خرید چارچوب‌های ارزیابی ساختارمندی را با امتیازدهی وزن‌دار در حوزه‌های مشخصات فنی، پایداری تأمین‌کنندگان و قابلیت‌های پشتیبانی اجرا نمایند. بازرسی پیش از حمل و نصب حرفه‌ای باید به‌عنوان الزامات غیرقابل چانه‌زنی اولویت‌بندی شوند؛ زیرا این سرمایه‌گذاری به‌طور مداوم از طریق جلوگیری از مشکلات، بازدهی سرمایه‌گذاری (ROI) بالاتر از ۴۰۰٪ را تضمین می‌کند. ایجاد روابط ترجیحی با تأمین‌کنندگان، منافع تجمعی‌ای را در چندین چرخه خرید فراهم می‌سازد و بنابراین توسعه این روابط، اولویت استراتژیکی برای فعالان چندمکانی محسوب می‌شود. در نهایت، تحلیل هزینه کلی مالکیت (TCO) باید پایه‌ای برای تمام تصمیمات تدارکاتی باشد، به‌طوری‌که قیمت خرید تنها یکی از اجزای ارزیابی جامع هزینه‌ها محسوب می‌شود.

مرجع

• گزارش تدارکات تجهیزات انجمن اپراتورهای سرگرمی و موسیقی (AMOA) — ۲۰۲۴
• استاندارد ASTM F1487-23: مشخصات فنی تجهیزات زمین‌های بازی برای استفاده عمومی
• استاندارد ایمنی تأسیسات سرگرمی مقیاس بزرگ GB 8408-2018
• مطالعه قابلیت اطمینان تأمین‌کنندگان انجمن بین‌المللی پارک‌های سرگرمی و جاذبه‌ها (IAAPA) — ۲۰۲۳
• پایگاه داده نگهداری تجهیزات سرگرمی، تحلیل دوره ۲۰۲۲–۲۰۲۴
• گزارش تاب‌آوری زنجیره تأمین جهانی، دوره ۲۰۲۳–۲۰۲۴